Γιατί το 3χρονο παιδί σας φέρεται σαν ‘threenager’

Posted by admin 27/01/2019 0 Comment(s)
“Ορισμός του threenager: είναι αυτός ο μικρός άνθρωπος που ζει μαζί σας, ο οποίος σύμφωνα με το πιστοποιητικό γέννησης του είναι 3 ετών, αλλά σύμφωνα με τη συμπεριφορά του είναι teenager” – Άγνωστος. 
“Σσσσσς, ησυχία μαμά, έχω δουλειά. Φύγε.”
“Μαμά, είσαι τιμωρία.” 
“Μαμά, ξέρω μόνος μου να το κάνω αυτό” 
“Μαμά, δεν το λες σωστά”
‘Ολα τα παραπάνω είναι ατάκες που έχουμε ακούσει αμέτρητες φορές από τα 3χρονα παιδιά μας, τους φανταστικούς μας threenagers. Στο ανοιγοκλείσιμο του βλεφάρου μπορεί να μετατραπούν από γλυκά, αγαπησιάρικα παιδάκια που κάνουν αγκαλιές και φιλιά, σε πεισματάρικα μικρά τερατάκια. 
Και όσο μας τρίβουν στη μούρη την ανεξαρτησία τους με τα αιχμηρά τους λόγια και την έντονη προσωπικότητα τους, μερικές φορές δεν ξέρουμε εάν πρέπει να γελάσουμε ή να ανταποδώσουμε με την ίδια συμπεριφορά. 
Σε αυτές τις καταπληκτικές «εφηβικές» στιγμές , αναζητούμε όλη την υπομονή που δεν είχαμε εξαντλήσει από την ηλικία των 2 και θυμίζουμε στον εαυτό μας ότι στα 3 τους, τα παιδιά βιώνουν τεράστιες μεταβάσεις στη ζωή τους. 
Αυτά τα μικρά πλάσματα ξεκινούν να αποκτούν δική τους αίσθηση για τον εαυτό τους, βρίσκουν τα λόγια και τις εκφράσεις που τα εκφράζουν και ανεξαρτητοποιούνται, και δική μας δουλειά είναι να τα ενθαρρύνουμε. 
Ακόμα και αν μερικές φορές γίνονται απίστευτα αγενή και εκνευριστικά, και το μόνο που σκεφτόμαστε είναι ότι πρέπει να τα συνετίσουμε, αυτή η αναπτυξιακή φάση αποτελεί εμπειρία μάθησης και για τα παιδιά, αλλά και για εμάς. Είναι ο καιρός να τα αφήσουμε στ αλήθεια να μεγαλώσουν, είναι ο καιρός να τους δώσουμε λίγο χώρο, δείχνοντας τους ταυτόχρονα ότι εκτιμάμε αυτό που γίνονται. 
Αν έχετε ένα threenager στο σπίτι σας, ξέρετε πόσο δύσκολο μπορεί να γίνει . Αλλά πριν απαντήσετε με τον τρόπο που πραγματικά νιώθετε, θυμηθείτε ότι είναι πιο σημαντικό να επιδείξετε καλή συμπεριφορά, παρά να κάνετε το μικρό σας να σωπάσει. Δείξτε του ποια είναι η σωστή συμπεριφορά στη δική του άσχημη συμπεριφορά, είναι η ώρα να γίνετε το μοντέλο για το μικρό σας. 
Στην ηλικία των 3ών ετών βιώνουν κάποιες απότις μεγαλύτερες μεταβάσεις της ζωής: 
1. Αντιλαμβάνονται το συναίσθημα τους
Περίπου στην ηλικία των τριών ετών, τα παιδιά ξεκινούν να αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα τους. Συνήθως ξεκινούν και να τα περιγράφουν με λέξεις. 
Παρόλαυτά, δεν είναι ακόμα αναπτυξιακά έτοιμα ώστε να τα ελέγξουν. Αν θεωρήσουν κάτι αστείο, γελούν ακατάπαυστα. Αν κάτι συμβεί και στεναχωρεθούν, κλαίνε απαρηγόρητα. 
Τα συναισθήματα τους είναι έντονα και μοιάζουν υπερβολικά, αλλά προσπαθήστε να είστε υπομονετικοί και να καταλαβαίνετε ότι στα 3, δεν έχουν την ικανότητα να τα ελέγξουν 
2. Θέλουν αυτό που θέλουν την ίδια στιγμή
Τα παιδιά στην ηλικία των 3ών ετών δεν έχουν ανεπτυγμένο τον έλεγχο της παρόρμησης τους. Αν σκεφτούν ότι έχουν ανάγκη να κάνουν κάτι, θα το κάνουν χωρίς πολλή σκέψη. 
Για παράδειγμα, το πιο πιθανό είναι να πάρουν τη σοκολάτα από την τσάντα σας, ακόμα και αν εσείς έχετε πει «οχι», η μπορεί να χτυπήσουν ένα άλλο παιδί αν τα εκνευρίσει. Ο έλεγχος της παρόρμησης είναι κάτι που μαθαίνεται με το χρόνο και δεν είναι κάτι που ένα 3χρονο αντιλαμβάνεται πλήρως. 
3. Μαθαίνουν να επιλύουν συγκρούσεις
Ένα τρίχρονο μπορεί να χτυπήσει, να δαγνώσει η να σπρώξει, στην προσπάθειαν του να αντιδράσει σε μια σύγκρουση. Αντιδρώντας με παρόρμηση δεν αντιλαμβάνονται τη διαφορά μεταξύ κατάλληλου και ακατάλληλου τρόπου επιλυσης. 
Ως γονέας, είναι σημαντικό να δείχνετε στο παιδί σας σε αυτη την ηλικία ότι υπάρχει κατάλληλος και ακατάλληλος τρόπος να δείχνεις τα συναισθήματα σου και να επιλύεις τα προβλήματα που τυχόν έχεις με κάποιον. Ο καλύτερος τρόπος να το κάνετε αυτό είναι με το δικό σας παράδειγμα, με τον τρόπο που εσείς αντιδράτε στις συγκρούσεις, αλλά και με συζήτηση την ώρα που το αντιμετωπίζουν εκείνα. Για παράδειγμα τη στιγμή που τα πειράζει κάποιος, πχ ο μεγάλος τους ξάδερφος και το παιδί μπορεί να τον δαγκώσει η να τον χτυπήσει, του δίνεις την επιλογή να πει STOP. H να του πει «δε μ αρέσει αυτό που έκανες». Μπορείτε να το κάνετε «πρόβα» στο σπίτι μόνοι σας, ώστε να δει ότι λειτουργεί, γιατί ή αλήθεια είναι οτι στην πραγματικότητα δε θα λειτουργήσει αμέσως ( ή πάντα!)
4. Εξελίσσουν τη δική τους αίσθηση του χιούμορ. 
Τα περισσότερα 3χρονα παιδιά είναι απίστευτα αστεία! Έχουν αληθινό χιούμορ και λατρεύουν να μας κάνουν να γελάμε. 
Ναι, για κάποιο ανεξήγητο λόγο τους αρέσει να μιλάνε και να γελάνε για τα τσίσα και τα κακά (ιού!). Αν και το χιούμορ τους είναι λίγο διαφορετικό από το δικό μας, να θυμάστε ότι είναι η ηλικία που μαθαίνουν πως να είναι αστεία!
5. Εκπαιδεύονται στην ενσυναίσθηση
Η ενσυναίσθηση ξεκινά να αναπτύσσεται περίπου στην ηλικία των 3ών ετών. Μπορούν να αισθανθούν ότι κάποιος είναι στεναχωρεμένος και επιτέλους μπορείς να λάβεις μια απάντηση όταν τα ρωτάς πως νιώθουν. Μπορεί να κλάψουν αν σας χτυπήσουν, ειδικά αν έγινε καταλάθος. 
6. Μαθαίνουν να παίζουν με άλλα παιδιά. 
Μετά τα 3, τα παιδιά μαθαίνουν να παίζουν μαζί. Πριν από αυτό, υπήρχε πολύ παράλληλο παιχνίδι, αλλά σε αυτή την ηλικία ξεκινούν να αλληλεπιδρούν. Θα σας ζητήσουν να παίζετε και μαζί. 
Το μωρό σας μεγαλώνει γρήγορα και γίνεται μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Όσο τρομακτικό και αν μοιάζει μερικές φορές, άλλο τόσο είναι συναρπαστικό να βλέπουμε τα παιδιά μας να μεγαλώνουν. Ξεκινούν να έχουν τα δικά τους θέλω, προσωπικές απόψεις και μια αστείρευτη περιέργεια για τη ζωή. 
Παρατηρήστε ότι όσο περισσότερο καταφέρνουν να εκφράσουν με λέξεις αυτά που νιώθουν, ακόμα και αν δεν είναι με τον καλύτερο τρόπο, τόσο λιγότερα ξεσπάσματα έχουν.
Όλοι έχουμε καταλάβει ότι οι threenagers μας θέλουν να αποφασίζουν τι θα γίνει, αλλά δεν έχουν πάντα τις δεξιότητες να τα κάνουν όλα σωστά. Αφήστε τους να επιλέξουν τα ρούχα τους και να τα βάλουν ανάποδα. Ναι, θα εκνευριστούν και φυσιολογικό είναι να θελήσουμε να τα βοηθήσουμε. Αλλά καλύτερα αφήστε τα να βρουν μόνα τους τη λύση.
 
Είναι πολύ σημαντικό, για όποιον είναι γονέας με παιδί σε αυτή την τόσο ευαίσθητη ηλικία να θυμάται ότι η συνέπεια και η υπομονή είναι τα κλειδιά. Μην παίρνετε προσωπικά τα λόγια τους όταν σας προσβάλλουν και προσπαθείτε να τους εξηγείτε τα πράγματα χωρίς να έχετε συναισθηματική ένταση ή να είστε θυμωμένοι. 
Να θυμάστε ότι τα παιδιά μας θα έχουν λιγότερες εσωτερικές συγκρούσεις και θα μάθουν πολυ καλύτερα να χειρίζονται τις μεταβάσεις στη ζωή, αν εμείς πρώτοι φερθούμε ως ενήλικες. 
Εμπνευσμένο από το άρθρο της Ilene S. Cohen

Write a Comment